Om de Kyotodoelstelling te halen moet België tegen 2008-2012 een reductie van 7,5% van de broeikasgasemissie ten opzichte van 1990 realiseren. Iedereen moet hiervoor een tandje bijsteken. Dit kan in eerste instantie door energie te besparen en door efficiënter gebruik te maken van energie (rationeel energieverbruik).

Er schuilt natuurlijk meer achter. Wij hebben de morele plicht erover te waken dat ook de volgende generaties zuivere lucht kunnen ademen, in proper water kunnen zwemmen of gezonde voeding kunnen kweken in een vruchtbare bodem. Dit kan je enkel nastreven door een duurzaam ecologisch beleid, door op langere termijn de effecten op ons milieu te bekijken.

Op het gebied van energie moeten we niet alleen minder en rationeler gaan verbruiken maar ook alternatieve vormen van herbruikbare en “groene” energie moeten aangemoedigd worden. Het is verkeerd om ervan uit te gaan dat een stijging van het energieverbruik recht evenredig is met de welvaart. Milieuvriendelijkere energieproductie en ‘consuminderen’ van energie is de boodschap.

Naast de energie problematiek is ook de verontreiniging van water, lucht en bodem een belangrijk probleem. L² is voor de toepassing van het principe ‘de vervuiler betaalt’. Daarom moet dus ook het afvalbeleid vanuit het duurzaamheidstandpunt herbekeken worden.

Om dit alles te realiseren is het van belang om te investeren in onderzoek en ontwikkeling van nieuwe en duurzamere technieken. Maar ook moet er een mentaliteitswijziging komen, men moet duurzaam gaan denken, het zal niet enkel met fiscale stimulansen zijn dat een duurzaam ecologisch beleid zal groeien.

Een duurzaam ecologisch beleid moet ervoor zorgen dat ook de toekomstige generaties in een leefbaar milieu kunnen leven en is nu meer dan ooit nodig. Laat ons dus voor de toekomstige generaties met z’n allen zonder “oto” naar Kyoto gaan.

terug