In november 2009 verkozen de leden van L² een nieuw bestuur dat gemotiveerd was om L² verder uit te bouwen en alzo het sociaal-liberale gedachtegoed voluit te promoten en jongeren blijvend mogelijkheden te geven te participeren aan het politieke spel, vanuit een sociaal-liberaal denkkader

Toen de partijraad van SLP de keuze maakte voor integratie in een andere partij, zijn we consequent gebleven aan onze doelstelling en besloten we onafhankelijk en partij-overstijgend verder te werken. Sinds die tijd zijn er her en der misverstanden gerezen over het statuut van L² en meer bepaald over de consequenties van de toegekende subsidies. Er wordt bij momenten zelfs geopperd dat L² onrechtmatig subsidies toegewezen krijgt en dit geld onredelijk besteedt. Met deze toelichting wensen wij hierop te reageren.

 Zoals het hoorde, diende L² vorig jaar een beleidsnota in die haar kandidatuur voor subsidies onder de noemer ‘participatie en communicatie’ moest ondersteunen. Deze beleidsnota voldeed aan alle opgelegde criteria en werd aldus positief onthaald door de bevoegde instantie, de Afdeling Jeugd, van de Vlaamse Overheid. Deze instantie adviseerde minister Smet omtrent het bedrag van de subsidie. Minister Smet sloeg dit advies, waarin alle politieke jongerenorganisaties 55.000 euro werd toegekend, in de wind en bedacht een ‘70%-regel’, vermoedelijk om Animo, de socialistische jongeren, op zijn minst 70% van haar subsidiëring te verzekeren. Door deze zet kan Animo rekenen op 101.000 euro aan subsidies en komt L² op 63.000 euro. Dat het uiteindelijke subsidiebedrag hoger ligt dan het geadviseerde, is een beslissing van de minister, waarvoor wij geen verantwoording kunnen afleggen. We ondersteunen wel de gedachte dat er nood is aan een grondige discussie over het decreet zoals dat nu bestaat. 

Men vond in L² echter makkelijk een zondebok, een rol die L² weigert op te nemen. We reageren verbolgen op de onwaarheden die de afgelopen weken werden verspreid door zowel Vlaamse parlementsleden als door andere politieke jongerenorganisaties. We begrijpen dat sinds het verdwijnen van SLP als autonome nationale partij er misverstanden kunnen ontstaan over het statuut en het belang van L². Wij kunnen op deze aantijgingen echter antwoorden dat L² als sociaal-liberale jongerenorganisatie zelfstandig zal blijven verder bestaan, omdat L² in essentie een jongerenorganisatie is. Een band met 'een moederpartij' is overigens totaal onnodig. Er zijn immers 22 organisaties die onder ‘participatie en communicatie’ vallen, waaronder maar 6 die verbonden zijn aan een politieke partij. De overige 16 hebben geen moederpartij.

Het verdwijnen van SLP heeft dus hoegenaamd geen invloed op deze of gene subsidiebeslissing.  De beslissing om onafhankelijk verder te werken, nam L² met de argumentatie dat, in het belang van de pluralistische samenleving en met de gedachte dat de stem en mening van jongeren niet luid genoeg kan klinken, L² wel degelijk waarde heeft. Wij bieden jongeren de kans om in contact te komen met politieke thema’s en zich te ontwikkelen in communicatieve en participerende vaardigheden, en dit vanuit een sociaal-liberale reflex. Concreet bieden wij onder meer interactieve vormingsactiviteiten, informatieve lezingen en debatten aan, alsook de mogelijkheid om te participeren aan seminaries en congressen in het buitenland. Kortom, L² heeft enkele troeven in handen om meer jongeren te betrekken bij het politieke debat en de participatiegraad van jongeren te verhogen. 

Wij nodigen iedereen uit, zowel sympathisanten als sceptici, om in de toekomst een kijkje te komen nemen op de L² activiteiten. Ons inzien een gelegenheid om vast te stellen dat L² een politieke jongerenorganisatie is die, zelfs zonder moederpartij, een dynamische werking heeft die jongeren kan betrekken bij de politiek.