In 2011 gaan de eerste babyboomers op pensioen. Vanaf dan begint de vergrijzing pas echt zwaar door te wegen, en dat op de schouders van de jongere generatie. L², de jongerenorganisatie van VlaamsProgressieven, kan als verdediger van de toekomstige generatie(s) niet aanvaarden dat de huidige regering-Leterme niets onderneemt. De organisatie trekt daarom aan de alarmbel en lanceert de actie “SOS 2011”.

De jonge links-liberalen kunnen hun verontwaardiging niet langer onderdrukken: talloze rapporten wijzen er op dat het de foute kant op gaat met het Belgische sociaal-economische (non-)beleid. Daarenboven gaat vanaf 2011 de babyboomgeneratie massaal met pensioen. De legislatuur 2007-2011 is de laatste om de nodige maatregelen te nemen om op langere termijn de betaalbaarheid van de sociale zekerheid te verzekeren. Toch wordt er niets significants ondernomen door Leterme en Co. Er is nood aan een nieuw evenwicht, waarbij sociale bescherming en economische groei hand in hand kunnen blijven gaan.

L² lanceert daarom de actie “SOS 2011” - naar het jaar waarin de eerste babyboomers officieel op pensioen gaan - met daaraan gekoppeld de website www.sos2011.be. Op deze site zullen niet enkel alle rapporten en krantenartikels verschijnen over de slechte sociaal-economische toestand van het land, er zullen ook vele voorstellen gedaan worden om de vergrijzingsproblematiek, die door ons als een uitdaging wordt gezien, op te lossen.

L²-voorzitter Neal Raes: “L² wil constructieve voorstellen doen, wars van belangen van welke zuil, vakbond of drukkingsgroep dan ook. We willen wel aan de alarmbel trekken. We verdedigen hier niet het eigen belang, maar dat van de toekomstige generaties. Het zou immers niet rechtvaardig zijn om hen met een torenhoge staatsschuld op te zadelen, om maar te zwijgen van een uit zijn voegen barstende welvaartsstaat.”

Volgens L² kan een nieuw evenwicht bereikt worden via een begrotingspolitiek van overschotten. De huidige mondiale economische crisis is weliswaar een verzachtende omstandigheid, maar zeker geen alibi om de begroting donkerrood te laten kleuren. Leterme blijft halsstarrig vasthouden aan positieve groeivoorspellingen die al maanden achterhaald zijn. De vraag of dat goed bestuur is, gaan we hier niet beantwoorden. L² wil immers niet aan afbraakpolitiek doen.

Naast een strakke begrotingspolitiek, wil L² ook dat er snel werk wordt gemaakt van een flexibelere arbeidsmarkt en van een systeem waarin langer werken mogelijk is en zelfs aangemoedigd wordt. We willen geleidelijk de wettelijke pensioenleeftijd opkrikken tot 67 jaar. Een hogere pensioenleeftijd gaat naar onze mening uiteraard gepaard met een flexibele arbeidsmarkt, een arbeidsmarkt waarin niet jobzekerheid maar werkzekerheid het doel is, en waarin men bepaalde periodes meer of minder kan werken dan normaal.

Neal Raes roept de regering en de sociale partners op om te handelen, voor het te laat is: “De overeenkomst met de Titanic is stuitend: Leterme en co zien de ijsberg naderen en slaan het stuur niet om. Het orkest blijft spelen alsof er niets aan de hand is. L² hoopt alsnog dat er iemand de rol van verantwoordelijke kapitein opneemt en snel van koers verandert, vooraleer we allen te pletter storten”.