Iedereen had mij gewaarschuwd dat het aan de grenscontrole wel eens lang ging duren. Ik begon spontaan te vrezen dat ik hetzelfde als in Israël zou meemaken, namelijk 3 uur ondervragingen. Wat we hier komen doen, duizend keer alles checken en de meest normale zaken in vraag stellen… Maar niets was minder waar. Het ging allemaal heel vlot en men was ook een pak vriendelijker dan verwacht. Zelf een grapje kon eraf. Maar…in het land van de vrijheid werd zonder veel vragen wel een aantal zeer persoonlijke gegevens van me genomen. Vingerafdrukken en een foto. Ik vraag me af wat er allemaal met die gegevens gebeurt ? In hoeverre is mijn privacy en dus ook mijn vrijheid beschermd?

Campagne

Op de luchthaven was het al duidelijk, de campagne bereikt haar hoogtepunt … ik had nu ook niets anders verwacht. Mensen met T-shirts van presidentskandidaten, zelfs zakjes van Obama als handbagage. Op weg naar ons hotel was het duidelijk: er zijn hier niet alleen verkiezingen voor een nieuw staatshoofd, maar ook voor de senaat, het congres, de sheriff, gemeenteraad, etc. Op elke middenberm staan bordjes van ontelbare kandidaten. Het is onduidelijk om te zien voor welke partij tenzij het een gezamenlijk bordje is met een presidentskandidaat.

Waar wij in Vlaanderen een wildgroei hebben aan tuinborden heb je dat hier met een kleinere versie van plastic bordjes en niet alleen op de middenberm maar ook aan verkeerslichten, lantarenpalen, vuilbakken, ... kortom overal.

Amerikaanse TV

Drie onderwerpen: reclame, presidentsverkiezingen (in het bijzonder Joe the plumber) en sport…

Nog iets bizar: in het land van de hamburgers heb ik nog geen enkel hamburgerrestaurant gezien…

Rare jongens die amerikanen

Tot morgen

Thomas