LYMEC Summer School: Future of the EU Energy Policy
Van woensdag 29 juni tot vrijdag 1 juli blies de Europese liberale jongerenorganisatie LYMEC verzamelen in Brussel voor de zogenaamde ‘Summer Academy’, waarbij naar jaarlijkse gewoonte een actueel onderwerp onder de loep wordt genomen, en dat vanuit Europees perspectief. Met de gebeurtenissen in Fukushima nog in het achterhoofd werd er ditmaal gekozen om de toekomst van het energiebeleid binnen de Europese Unie van iets naderbij te bekijken. In het bijzonder werd er dan ook veel aandacht besteed aan het hete hangijzer ‘nucleaire energie’.
Een handvol prominente politici, experts en ervaringsdeskundigen passeerden de revue, die hun waardevolle inzichten vanuit hun Europese ‘pole position’ met ons deelden. De toon werd meteen gezet door openingsspreker Guy Verhofstadt, de quasi-leider van de Europese liberalen die de rol van ‘zijn’ Europese partij ALDE – met wiens samenwerking de Summer Academy tot stand kwam – voor ons toelichtte. Europarlemenstleden George Watson, Lena Ek en Fiona Hall kwamen hun visie verdedigen en ook lobbygroepen als Greenpeace en FORATOM – die laatste bleef in de argumentatie voor kernenergie opvallend stil - waren vertegenwoordigd. Ook de Europese Commissie zond haar afgevaardigde.
Uit de teneur die het overgrote deel van de sprekers aanhield, bleek al gauw dat het gebruik van fossiele brandstoffen voor energieopwekking tot het verleden zou moeten behoren. De keuze voor energie-efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen was nagenoeg absoluut. De enige meningsverschillen die nog konden opgemeten worden, bestonden op het vlak van nucleaire energie en de rol die daarvoor nog weggelegd kon worden.
Zoals dat gaat in het de debatten rond de klimaatopwarming, werd er met cijfers gesmeten dat het een lieve lust was; soms tegen elkaar op, soms grandioos ernaast en soms ook een tikkeltje te absurd voor woorden. Als de discussies één ding duidelijk maakten, dan was het wel dat er dringend nood is aan een sereen debat waarin de wetenschappelijke onderbouw meer en dieper verkend wordt (uiteraard liefst nog binnen de maatschappelijke tijdslimiet).
Greenpeace kwam er, naar eigen inziens, in dat opzicht nog het beste uit met haar vergelijking van verschillende scenario’s, daarin ondermeer ondersteunt door PricewaterhouseCoopers en McKinsey. Het merendeel van de aanwezigen bleek na afloop sterk te vinden voor een uitdovingsscenario, waarbij het gebruik van nucleaire energie enkel nog verantwoord kan worden als overgangsfase naar volledig hernieuwbare energie. Dit is intussen overigens het officieel standpunt van LYMEC geworden. De ‘nucleair warriors’ lijken in dat opzicht steeds meer in de minderheid.
Meer info op:
